Hiç Ben Olmayan Şeyler
Kapı Durup dururken çarpışabilirdiniz insan hiç yoktan bir gölgesi olsun ister İçinden aydınlık bir ay geçsin Yüz sürümlüğü bir kapı olsa Ellerimiz dokunsa kollarına ve açılsa Kolsuz bir kapı da duvara dahildir Dürtüp dursanız da çarpışabilirsiniz ses Bembeyaz bir boşluk gibi İnsandan insan geçer heves Bir balığın yutkunurken çıkardığı ses Boğulup duruyoruz Nereden başlar ve nerede durur nefes Hiç ses olmadım Gözler de dahil olsa bu sese Görünebilsem duyulur belki bu kafes Işık İnsan kalbi ile de dokunabilir bir varlığa Tüketebilir yalnızlığı ay ışığında Hiç ışık yok karanlığımda Kediler kirpiler kesiyor yolumu Kesilmiyor karanlığım Bir başka duvar olabilir şu karanlık Hiç çarpışamadığınız Işık gibi geçilebilir içinden Ancak hiç ışık gibi değil Ayna Öylece bakışırsın tekinsiz bir soğuklukla Sana benzeyen biri durur orada Elini uzatsan dokunamazsın Ne kadar yaklaşırsan o kadar dışarıdasın Çatlasa da yüz dağılsa da sır Arkasında hiçbir şey yok Boş...