İsimsiz akşam
Akşam bir kelimeyi unutur gibi indi şehrin üzerine kimse fark etmedi zamanın bir yerinden kırıldığını. kırılganlığı ile zaman, yerini unutmuş bir saat gibi atıyor içimde. Dokunduğum her şey benden sonra geliyor benden sonra geliyor akşam aşk benden sonra. Bir ses var bana benzemeyen susunca ortaya çıkan konuşunca hiç sustuğum gibi olmayan. Geceyi savunacak halim yok zaten içimde karşı duracak bir ışık da kalmadı. Adımı bıraktım bir yerde ışıksız savunmasız bir gecede zamanın çatallaştığı o yerde adımı bıraktım bulan almadı.