İsimsiz akşam

Akşam bir kelimeyi unutur gibi indi şehrin üzerine

kimse fark etmedi

zamanın bir yerinden kırıldığını.

kırılganlığı ile zaman,

yerini unutmuş bir saat gibi

atıyor içimde.

Dokunduğum her şey

benden sonra geliyor

benden sonra geliyor akşam

aşk benden sonra.

Bir ses var

bana benzemeyen

susunca ortaya çıkan

konuşunca hiç 

sustuğum gibi olmayan.

Geceyi savunacak halim yok

zaten içimde karşı duracak 

bir ışık da kalmadı.

Adımı bıraktım bir yerde

ışıksız savunmasız bir gecede

zamanın çatallaştığı o yerde

adımı bıraktım bulan almadı.