Hatıra Çıkmazı Ve Karıncalar
Kendine güvenin bir gün kusursuz bir ihaneti süsleyecek hafıza odalarında kibar bir hırsızdan öğreneceksin endişeyi Saf bir sevgi kadar inancı güçlendiren bir element yoktur yeryüzünde bu yüzden ihanet en çok sevgiden doğar düşkünlükler âleminde Vaizin biri bağıra çağıra dünya ve içindekilere süs dediğinde en çok kendisinin aldanmadığına aldanacak mesela En geçici hevesler durağında ne çok beklettik yola çıkmayı yedi kat gök yer ve insanın katlanılmaz uğrağı dur durak bilmez zamanın en küçük noktasında an beni beni ân Babamdan kutsal bir emanet gibi taşıdığım yetim bir çocukluk annemin beslediği kaynaktan dizlerime taşınan sızı Yağmur sizce de göğün yere dökülen saçları gibi değil mi insan da gözlerinden pekâlâ dökülebilir yere Sırtımdaki kamburdan tanır beni babam dünyanın bütün acıları kardeştir ve kaynağımız anne Vaktim çalınmasaydı kolumdan yüzümde ağaran hayatı anlatırdım aklın çaresiz güven ve ihanet felsefesinden Bir hikâye bütün yönleriyle ...