Hiç Ben Olmayan Şeyler

Kapı

Durup dururken çarpışabilirdiniz

insan hiç yoktan bir gölgesi olsun ister

İçinden aydınlık bir ay geçsin

Yüz sürümlüğü bir kapı olsa

Ellerimiz dokunsa kollarına ve açılsa

Kolsuz bir kapı da duvara dahildir 

Dürtüp dursanız da çarpışabilirsiniz

ses

Bembeyaz bir boşluk gibi

İnsandan insan geçer heves

Bir balığın yutkunurken çıkardığı ses

Boğulup duruyoruz 

Nereden başlar ve nerede durur nefes

Hiç ses olmadım

Gözler de dahil olsa bu sese

Görünebilsem duyulur belki bu kafes 

Işık

İnsan kalbi ile de dokunabilir bir varlığa

Tüketebilir yalnızlığı ay ışığında

Hiç ışık yok karanlığımda

Kediler kirpiler kesiyor yolumu

Kesilmiyor karanlığım 

Bir başka duvar olabilir şu karanlık

Hiç çarpışamadığınız

Işık gibi geçilebilir içinden 

Ancak hiç ışık gibi değil 

Ayna 

Öylece bakışırsın

tekinsiz bir soğuklukla

Sana benzeyen biri durur orada

Elini uzatsan dokunamazsın

Ne kadar yaklaşırsan o kadar dışarıdasın

Çatlasa da yüz dağılsa da sır

Arkasında hiçbir şey yok

Boşlukta kendini aramak da duvara dahil…