Mukaddes Boşluk!

Ayıkla kalbimdeki taşları!

Ellerinin değmediği kuytularda biriken o katı sükûtu

Ve ayıkla kalbindeki taşları!

Bırak eteklerinde biriken o kadim  gurur kırıntılarını

Belki bir arınmanın yoludur iki insanın uçurumu

Bir döngünün katılaşmasıdır insan!

Yoksa neden bir duvarı andırıyor insan yüzleri

Neden taş biriktiriyor kalplerimiz?

Bir boşluk yarat insan yüreğinden

Ağırlıkları var kalplerin, insanı uzaklaştırır insandan

Hiç ışık sızmıyor o damardan

Bir boşluk yarat ve kanıma karış!

Kalbimiz çok uzaklaştı insandan… Allahtan…

Çünkü eksildikçe genişleyen

mukaddes bir boşluktu aşk!